De Klaprozen

Bedankt kiezers!

2006-10-10T05:06:00.000-07:00

Er is inderdaad meer rood in Koksijde: Eén schepen, twee gemeenteraadsleden, twee OCMW-raadsleden en een fantastische sp.a-ploeg.

De Klaprozen
Voor iedereen in onze gemeente

Komaan mensen! De laatste loodjes!!!

2006-10-04T11:57:00.000-07:00

Steun onze cafébazen!

2006-09-28T02:31:00.000-07:00

Bericht Standaard.biz 28/9:
BRUSSEL - De beroepsorganisaties van de horecasector in Vlaanderen en Wallonië hebben woensdag klacht ingediend bij de raad van de mededinging tegen InBev voor misbruik van dominante positie. Dat bericht Le Soir donderdag.
Aan de oorsprong van de klacht ligt de introductie begin dit jaar van de nieuwe Jupilerglazen. De bierglazen droegen het nieuwe logo maar waren ook 2,5 centiliter groter. Volgens de berekeningen van de caféhouders kunnen ze van een vat van 50 liter nu nog 175 bierglazen tappen, of 17 minder dan voorheen. Zelfs indien men dit aantal afrondt naar 15 glazen, resulteert dit in een minderinkomst van zowat 22,50 euro.
De caféhouders zouden ook fiscaal bestraft worden, want voor de fiscus bestaan glazen van 27,5 cl niet. Ze behoren tot de categorie van 25-cl glazen. Als de fiscus de inkomsten van een café berekent, gaan ze ervan uit dat een leeg vat gelijk staat met 192 glazen en niet 175. Caféhouders gaan er dus van uit dat bij controles er nog fiscale verrassingen te verwachten zijn, aldus Le Soir.Bij InBev is men van oordeel dat de klacht een emotionele reactie is. "Men valt ons aan omdat wij het meest zichtbaar zijn", luidt het bij de brouwersgroep. "Er bestaan wijnglazen in alle soorten afmetingen, maar niemand heeft daar iets op aan te merken".

Laat jullie allen horen voor onze cafébazen en laat je (steun)reactie hier achter op de klaprozenblog.

Laurent Winnock
3de plaats sp.a-lijst Koksijde

News from Sweden...

2006-09-22T05:38:00.000-07:00

Vandaag is het een heerlijk weertje: ik schat toch een 25 graden celcius. Het voelt hier in Zweden gewoon veel warmer aan. Mij hoor je alvast niet klagen. Na drie weken ondergedompeld te zijn in het modulair systeem hier op de universiteit kan ik met zekerheid zeggen: duimen omhoog voor deze wijze van studeren. Ik heb nu toch al enkele merkwaardige verschillen met ons klein Belgenlandje opgemerkt.

Cans and cash

Toen ik op de campus aan het wandelen was, stoorde ik mij aan al de lege bierblikjes die feestende studenten her en der hadden laten slingeren. Nog aan het mijmeren over dit gedrag stelde ik wat verderop vast dat twee heren met hun respectievelijke fiets en fietszakken de blikjes verzamelden. Op ons appartementje aangekomen sprak ik Frida daarover aan. Blijkbaar hebben ze bij de shoppingcentra altijd een machine staan waar je die blikjes kunt inleveren voor wat muntjes. Dus nog een extra systeem op de gewone PMD-sortering. Ik zie juist op dit eigenste moment ook een vent met een training aan in de vuilbak zitten op zoek naar een blik en jawel: gotcha. Pas op: deze persoon ziet er niet marginaal uit, eerder sportief en verzorgd.

Brown is beautiful?

Het viel mij op na mijn eerste verkenningstocht op de campus en in de uniefgebouwen: een groot deel van de vrouwelijke studentepopulatie is uiterst verzorgd en spendeert hoogstwaarschijnlijk serieus wat tijd aan hun uiterlijk maar het merendeel daarvan gaat compleet de mist in met het gebruik van hun fond de teint. Wat is immers mooier dan de huid in zijn natuurlijke kleur, wat vettig of niet? Ik kan je verzekeren dat de manier waarop sommige dames hier hun huid bepoederen en besmeren zeker voor verstopte poriën zal zorgen.

Catch the thief

Securitas een bedrijf gespecialiseerd in bewaking en veiligheid in het algemeen is opgericht in Denemarken en nu over de ganse bol actief. Vandaag zag ik dat ze ook onderhoudsdiensten aanbieden want de dame die de campus proper houdt heeft op haar bakfiets het gekende securitas-logo staan. Nu wat mij zo opviel de eerste keer dat ik ging gaan shoppen (een volwaardig modern ritueel geworden) is dat bij het verlaten van de kassa, een meter en half verder dus nog steeds bij de band (het zijn hier meestal wel lange banden met een lange lat die dan plaatsmaakt voor de volgende klant) op een metalen stang een rastasticker plakt : groen geel rood. Zijn ze hier prorasta, groen is het gras, geel is de zon en rood het bloed of was er hier meer aan de hand? Jawel, Securitas was de dader en iedere kleurzone correspondeert met de lengte van een mogelijke vluchtende dief of overvaller. Hier is het niet de reus die Delhaizes overvalt maar een persoon met manshoogte boven 1m95. Niet te onderschatten dus die jongens en meisjes van Securitas.

Hou jullie haaks in Belgenland.

Groet,
Tom Q.
freemover from Vlaanderen - 9de plaats op de sp.a-lijst Koksijde

Leer gratis autorijden met sp.a II

2006-09-16T08:27:00.000-07:00

Merci aan iedereen die het eerste gratis rij-oefenterrein in Koksijde is komen testen! Nu nog het gemeentebestuur!!

Check voor de berichtgeving op de VRT-nieuwssite in het luik 'verkiezingen06' en tik dan de gemeente Koksijde in.

Groeten,

De Klaprozen

Oproep: Leer gratis autorijden met sp.a

2006-09-14T02:58:00.000-07:00

De Klaprozen voeren op zaterdag 16 september een ludieke actie voor een gratis gemeentelijk rij-oefenterrein. Op de Markt van Koksijde richten ze zelf hun rij-oefenterrein in waar iedere (toekomstige) chauffeur nog eens kan komen testen hoe het met de rijvaardigheid is gesteld. Met deze actie pleit de sp.a voor een gratis rij-oefenterrein in Koksijde.

Iedereen die ooit zijn/haar rijbewijs haalde kan ervan meespreken, oefenterreinen zijn er te weinig. Ofwel ben je verplicht om via de rijschool te werken wat altijd een kostenplaatje met zich meebrengt ofwel waag je jezelf als leerling-chauffeur op de openbare weg met alle gevolgen van dien.

“De sp.a wil nu dat het volgend gemeentebestuur werk maakt van een gratis oefenterrein voor iedereen die zijn/haar rijvaardigheid wil testen of aanleren”, zeggen de Klaprozen. “Dit rij-oefenterrein moet bovendien voor iedereen toegankelijk zijn. Met dit gemeentelijk oefenterrein wil de sp.a iedereen de kans geven om gratis op een veilige manier te leren rijden. Wat de verkeersveiligheid enkel ten goede komt”, alsnog de Klaprozen.

De Klaprozen, Rosaline Mouton-Laurent Winnock-Tom Quirynen-Lieslotte Wackenier-Niek Deblieck (http://klaprozen.blogspot.com/) richten nu hun eigen rij-oefenterrein in waar iedereen nog eens zijn/haar rijstijl kan demonstreren. U wordt vriendelijk uitgenodigd op deze actie op:

Zaterdag 16 september 2006
vanaf 10.30u
Markt (parking cinema StudioKoksijde)
in Koksijde

Voor meer info: +32 479 36 24 50

Het hoge Noorden

2006-09-13T13:46:00.000-07:00

Kaarten, atlassen, wereldbollen ze hebben me altijd enorm gefascineerd. Van de zomer kon ik dus moeilijk neen zeggen tegen een prachtoverzicht van vier eeuwen Vlaanderen in kaart gebracht. Boven mijn bed hangt een oude kaart van Europa. In de bureau van mijn wijlen vader hangt de kaart van de Europese Unie. Als kind stippelde ik mijn routes uit op oude atlassen. Ik kan zo doorgaan. Mijn verlangen om mijn horizon te verkennen en een jaar loopbaanonderbreking te nemen was enorm groot. Dankzij de RVA en de gemeente was het eind augustus dan zover: een jaar alternatief invullen. Samen met mijn Zweedse vriendin Frida studeer ik momenteel in Zweden.
Na een lange rit naar haar ouders in het hoge Noorden zijn we nu netjes geïnstalleerd op de campus van VXU, de universiteit van Växjö (vekchieu en dan spreek ik het nog verkeerd uit), een provinciestad in het milde Zuiden van Zweden.
Ik studeer hier vijf maanden ´peace and development´ met Japanners, Chinezen, Franse dames, een Kosovaar, een maffe gast van Oregon en natuurlijk een half dozijn Zweden. Als gemeenteraadskandidaat vind ik hier mijn theoretische voer voor democratiseringsprocessen en beleidsvisie. Wat ik in de tweede helft van dit schooljaar zal doen, beslis ik na 8 oktober.
De unief is hier prachtig georganiseerd en gesitueerd dicht bij de stad, aan de oevers van een groot meer, het hoogste punt van de campus is een kasteel en van daaruit wandel je een natuurpark in.
Mij hoor je dus niet klagen.
Volgende keer vertel ik jullie meer over securitas-aanduidingen, qwerty-toetsenbord, bierblikjes en fond de teint.
Salut en de kost!

Tom 'Quiry' Quirynen

9de plaats sp.a-lijst Koksijde

onze straat...

2006-09-09T08:16:00.000-07:00

In onze straat daar staan veel huisjes
Keek er door het vensterraam
Er kwam een auto aangevlogen
Die reed bijna twee kindjes aan
Help ons! Help ons! Uit de nood!
Want sluipverkeer wordt nog ons’dood
Al lijkt vandaag ’t gevaar nog klein
Morgen kan het te laat zijn…

Lieslotte Wackenier
16de plaats sp.a-lijst Koksijde

Vrije Software in Koksijde

2006-09-06T04:53:00.000-07:00

Een gemeente zonder computers is niet meer denkbaar. Iedere gemeentedienst werkt tegenwoordig met informatica. Vandaag draait zo'n 95% van de computers MS Windows. Dit komt omdat deze software gebruiksvriendelijkheid promoot en door een stevige verankering bij de hardware-leveranciers. Praktisch bij iedere computer installeren hardware-leveranciers MS Windows. Naast MS Windows worden nog een aantal pakketten verkocht die het basisgebruik van de PC mogelijk maken. Zoals een tekstverwerker, rekenblad, browser, beveiliging. Zonder internet kan men tegenwoordig niet echt volop gebruik maken van de mogelijkheden die een PC biedt. Een internetabonnement is een noodzaak.

De gemeente neemt dan ook massaal computers over voor haar diensten zonder erbij stil te staan welke software erbij wordt geleverd. Nu is het zo dat voor iedere computer om de 4 à 5 jaar de software moet worden vernieuwd om mee te zijn met de tijd. Met een softwarepakket zoals die van Microsoft dient dan telkens ook per computer een licentie betaald te worden. Voor Koksijde betekent dit iedere 3 à 4 jaar een aanzienlijk bedrag op de begroting die voor andere doeleinden kan worden gebruikt.

Het is dan ook bizar dat de gemeente nog nooit stilstond bij het gebruik van vrije software: de gemeente moet dan slechts eenmaal (en soms zelf helemaal niet) een relatief kleine som betalen aan de producent van deze software. Daarna kan die software zelf door de gebruikers verspreid worden en aangepast. (voor meer info over het principe van vrije software: http://www.gnu.org/philosophy/free-sw.nl.html)

Voor mij mag het nog een stap verder: ik wil niet alleen dat de gemeente zelf vrije software gebruikt voor haar digitale dienstverlening maar iedere inwoner van Koksijde moet kunnen gebruik maken van deze software. Zo zorgt de gemeente ervoor dat iedereen toegang kan krijgen tot de digitale wereld zonder dat bijvoorbeeld het prijskaartje aan programma’s hierin een belemmering vormt.

Een kleine berekening:
Een gezin gaat naar de winkel en koopt zich een moderne computer met een modern LCD-scherm (€1200). Natuurlijk zit in de prijs al Windows. Daarnaast vind het gezin dat het alle Officesoftware moet hebben en betaalt hiervoor zo'n €300. De ouders willen het beste voor hun kinderen. Er moet dus ook wat educatieve software aangekocht worden voor de kleinste, maar ook een Frans talenpakket en andere schoolsoftware (€300). Moeder wil de vakantiefoto's goed verwerken: een cursus Photoshop (€1300) kan niet ontbreken. Omdat internet onontbeerlijk is besluiten ze breedband te nemen (€ 500 jaarlijks). De zoon wil graag een aantal computerspelletjes kopen, laten we zeggen 5 spelletjes per jaar (€250). De dochter wil intussen de laatste muziek kopen via onlinemuziekwinkels. Omdat surfen op het internet ook heel wat gevaren inhoudt, besluit ons gezin ook een Firewall en een bekende anti-virus-killer te kopen (€80).

Als we dit allemaal optellen, komt een gezin al vlug aan 4000 € om mee te zijn in de digitale wereld. Dat is dan nog zonder herstelkosten bij het indringen van spyware en andere onheil. En omdat iedereen steeds gebruik wil maken van de computer zal een modaal gezin een tweede computer aankopen of een oude zoeken. Helaas moet men software als Photoshop dan twee keer aankopen. Je koopt immers niet het programma, maar een licentie om deze te gebruiken op één computer. Daarenboven moet je, om mee te blijven, computers zo om de 3 à 5 jaar vervangen en alle software heel regelmatig upgraden.

Vandaag is Vrije Software zeer gebruiksvriendelijk, performant en veilig geworden. Als ons gezin uit ons voorbeeld een computer koopt met Vrije Software, betalen zij voor deze software €0. Als er een tweede computer komt, kan dezelfde software daar werken.

Ik vraag me dus af hoe het komt dat onze schepen van Informatie nog altijd talmt met de Koksijdenaars niet alleen een begrotingsvriendelijke gemeentelijke informaticapakket te schenken maar vooral via vrije software op een goedkope en sociale manier mee te laten genieten van de digitale wereld. Wat overeenkomt met een belastingsvermindering van zo’n 300 euro in natura per inwoner die aan de gemeente niets kost.

Laurent Winnock
3de plaats sp.a-lijst Koksijde

Fata Morgana

2006-09-04T08:06:00.000-07:00

De zomer was nog niet ten volle ten einde en daar was al het volgende evenement dat menig toerist koksijdswaarts moest laten trekken. Fata Morgana streek neer in mijn gemeente. De eerste dagen van de week wist ik het zelfs niet tot plotsklaps, u raadt het al, één mijner vrienden vroeg:” Goj zoaterdag mee go kiekn na Fata Morhana?” Vol verwondering keek ik hem aan en vroeg op mijn beurt:” Waar dan?”Meteen gerepliceerd met: “Hier in Koksijde. Weet je dat dan niet?”. Van toen af aan kon men maar twee woorden meer waarnemen in de mooiste kustgemeente van België, nl. Morgana en Fata, dit meestal in omgekeerde volgorde en in één adem zeggende. Al snel vingen mijn oren de vijf opdrachten op. Een reanimatiecursusje, een samenkomst van de veiligheidsdiensten, een parade met als thema “ode aan de vorige afleveringen”, 500 kikvorsmannen uit zee laten komen en een levende boodschap op het strand.

Meteen begon menig Koksijdenaar zich te organiseren om alles tot een goed einde te brengen en toch dacht ik dat het een gemakkelijke opdracht was. Een reanimatiecursus? In Koksijde aan cursussen geen gebrek, vooral voor 65+’ ers, kunnen ze meteen leren zichzelf te reanimeren: 1ste ster binnen. Een samenkomst van de veiligheidsdiensten? Realiseren we elk jaar op onze schitterende airshow: 2de ster binnen. Een parade met als thema “ode aan de vorige afleveringen”. Hebben wij in Koksijde niet tweejaarlijks een praalstoet met als thema “ode aan de Vlaamse schilderkunst”? Tuurlijk wel, dus vlug de wagens wat decoreren en de derde ster is in de sjakos. Kikvorsmannen uit zee laten komen? Een zee hebben we al, nu nog enkel wat mediageile duikers zoeken en vier sterren zijn reeds binnen. En dan toch wel de gemakkelijkste opdracht uit de Fata Morganistische geschiedenis: een levende boodschap op het strand. Even vlug een hond zoeken met wormen en klaar is kees. Koksijde behaalt 5 sterren, althans als de vijf mensen die belast waren met een opdracht mijn inzicht ook in zich hadden.

Niet dus. Het meisje, belast met de veiligheidsdiensten, riep al snel de hulp in van Elwin Van Herck, jawel, de zoon van onze lijstduwer Daniël. Die ster was binnen, samen met drie andere sterren. Koksijde was dus geen perfecte gemeente en waarom niet? De man die kikvorsmannen moest ronselen had zich een hele week bezig gehouden met hoe de kikvorsmannen onder water moesten gaan en hoe ze weer boven moesten komen. Een detail had hij over het hoofd gezien, de kikvorsmannen zelf. Het resultaat was slecht, slechts 179 duikers trotseerden de Koksijde branding en die nitwit stond zo in voor de teloorgang van Coxyde. Mijn hart bloedde en toch…, en toch straalden mijn ogen van plezier. Het seizoen is nu echt gedaan en de rust keert langzaam terug in Koksijde… tot 8 oktober.

Niek Deblieck, 17de plaats SP.a-lijst Koksijde.

DOGDUNG GAME

2006-08-31T04:40:00.000-07:00

Vakantie en je verveelt jezelf? Geen nood, rep je naar de Oostvoorduinen voor een partijtje ‘dogdung’ (alles klinkt toch zo veel interessanter in het Engels, niet?). Plezier verzekerd voor het hele gezin.

Het spel gaat als volgt: enkele vrijwilligers hebben op voorhand een hindernissenparcours uitgezet samen met hun trouwe viervoeters. De bedoeling is dan om tijdens je wandeling alle hondenpoep te ontwijken. De speler die vlekkeloos de eindmeet haalt wint. Bij een gelijke stand (vanaf 1-1) kan de winnaar worden bepaald door middel van een kleine quiz. Mogelijke vragen zijn dan ‘Welk ras produceerde het gevonden exemplaar?’ of ‘Schat de datum en het uur van productie’ (hou dus een thermometer bij de hand). Ook verschillende andere variaties op het thema zijn uiteraard mogelijk.

Aangepaste kledij is aan te raden. Zelf zweer ik bij een goed stel "sletsjes" maar als je urenlang wil nagenieten dan opteer je best voor schoenen met een geribbelde zool. Zo geniet je ook in de auto en thuis van een verbluffend aroma. Nog een laatste tip: verwacht je aan enkele leuke verrassingen. Enkele fanatieke aanhangers van de sport weten je elke keer opnieuw te verrassen met nieuwe exemplaren op de meest onverwachte plekjes.

Ik heb het spel dit weekend eens uitgeprobeerd en helaas verloren, maar ja… geen kleine gelukjes zonder kleine ongelukjes…Veel succes!

Lieslotte Wackenier (16de plaats sp.a-lijst Koksijde)

De verkiezingskoorts stijgt…

2006-08-30T04:25:00.000-07:00

Al vanaf de meimaand krijg ik van bijna iedereen de vraag, hoe gaat het met de verkiezingen… Wat antwoord je dan… Eerst zei ik : “We zijn volop bezig de lijst samen te stellen” daarna bekommerden we ons om het programma… dan ene fotoshoot na de andere… Maar nu zijn alle voorbereidingen voorbij…iedereen weet waarvoor hij staat, alles is goed uitgedokterd… we hebben het materiaal (de nodige kaartjes en affiches) en nu wat moet er nu gebeuren.
Ik ben niet van het type die stemmen ronselt door aan onbekenden te vragen wil je eens aan mij denken de achtste oktober… ik heb me altijd voorgehouden nooit bij de opportunisten te willen behoren die hun campagne voeren een maand voor de verkiezingen.
Ik wil stemmen halen bij mensen die gezien hebben en appreciëren wat ik de laatste zes jaar (of langer) heb bijgedragen in de Koksijdse gemeenschap.
Ik hou er van mij, in van alles en nog wat te engageren en ‘me leen deran te leggn’, maar ik hou niet zo van het mediacircus als de verkiezingen naderen.
Ik ga naar de evenementen die ik leuk vind, ik hou me bezig in verenigingen die mij boeien waar ik iets kan bijbrengen, ik doe graag een praatje met de mensen… en ik doe me ook niet anders voor omdat het nu eenmaal bijna verkiezingen zijn.
Misschien ben ik nog jong, te idealistisch (zoals zovele zeggen), maar ik doe aan politiek omdat het me boeit, omdat het plezant is.
Binnen de SP.a hebben we een toffe ploeg, iedereen wordt erin betrokken… jong of oud en met uiteenlopende interesses.
We leven naar de verkiezingen toe, niet individueel maar als groep, met ONS programma, ONZE kandidaten en hopend op een resultaat waar we met zijn allen zes jaar lang aan gewerkt hebben…

Rosaline Mouton
(2de plaats sp.a-lijst Koksijde - 2de plaats provincieraadslijst)

De doktersfactuur

2006-08-28T08:50:00.000-07:00

De voorbije maand heb ik mijn vakantie meer ziek in bed dan gezond eruit beleefd. Niets ergs hoor maar allerlei kwaaltjes die bij mij altijd losbarsten eens ik de teugels wat losser laat. "Een heel werkjaar in de politiek aan de slag, houdt de dokter aan de slag" is dan ook de veel gehoorde leuze in de Wetstraat. Mijn kabinetschef was ook heel duidelijk: "Kijk Laurent, iedere werknemer bepaalt zelf wat hij/zij in zijn vakantie uitspookt. Daar kan het werk zich niet mee bemoeien".

Het begon allemaal eind juli toen ik mijn zus en haar gezin ging vergezellen in Erperheide (Center Parcs). Mijn schoonbroer en ik zouden de zaterdag een fietsritje van 40 km maken en zo eens het Limburgs fietsparadijs verkennen. Ik stond 's ochtends niet stil bij het feit dat ik wat keelpijn had. Vermoeidheid of zo was mijn redenering. Na 20km (en de zoveelste mijnterril) voelde ik me toch wat zwak in de benen, en eigenlijk ook wel in de rest van mijn lichaam. Ook het nijpend pijnlijk gloeiend keelgevoel liet zich niet onbetuigd. Dat zou wel een klein hongertje zijn zeker. De voor wielrenners welgekende man met de hamer die met zijn sloophamer mijn binnenste kapotsloeg. Olivier en ik stopten dan maar bij het eerste fietscafé. En toen besefte ik dat er iets niet normaal was: ik liet mijn kleine spaghetti gewoon staan en koud worden! Onvoorstelbaar voor mensen die mij kennen. Om een lang verhaal kort te maken waarin ik Olivier in de gietende regen laten fietsen heb om de wagen te halen, ik rillend van de koorts uit bad stapte en mijn vriendin Stephanie zo hijgend aan het bellen was dat ze ermee dreigde de politie te bellen. Mijn zus Cathy nam de juiste beslissing en belde de dokter.

Een jonge gast eerlijk gezegd. Met zo'n nerdbrilletje dan nog op de koop toe. Hij stapte het vakantiehuisje binnen en vier minuten later was hij weer buiten mij achterlatend met een huisbezoek op zaterdagavond ter waarde van 52 euro. 52 euro? Ik wist niet wat ik hoorde. Toen hij de datum op de factuur schreef dacht ik dat dit de kost was, nl. 22 euro. Zegt die jonge huisarts tegen mij: "Voor dat bedrag ontvangen we zelfs geen mensen meer tijdens onze spreekuren, meneer." Terwijl het honorarium voor huisartsen op € 20,5 ligt hé mensen!

52 euro voor een dokter bij je thuis, hoe betaalt iemand met een laag loon dit? Ik verdien nu goed mijn boterham, maar ik mag er niet aan denken ooit zonder job te vallen. Nu al hoor ik dat steeds meer mensen met een laag inkomen verlof nemen om uit te zieken ipv naar de arts te stappen. Ze kunnen het gewoon niet meer betalen. Begrijp me niet verkeerd, huisartsen moeten goed verloond worden (als ze zich houden aan de afgesproken tarieven natuurlijk). Maar hoe kunnen we die uit de pan swingende ziektekosten dan een halt toeroepen?

Daarom was ik blij vandaag in Het Laatste Nieuws en La Dernière Heure te lezen dat minister van Volksgezondheid, Rudy Demotte, dit najaar nog het initiatief zal nemen om de sociale maatregel voor dokterskosten waar sommige weduwen, invaliden, gepensioneerden en wezen (vroeger WIGW's genoemd) uit te breiden naar gezinnen met een laag inkomen. Hoe hoog deze inkomensgrens zal worden houdt hij begrijpelijk achter de hand. Maar laten we alvast hopen dat de andere partijen in de federale regering deze socialist niet zullen tegenhouden in zijn sociale plannen.

Laurent Winnock
(3de plaats sp.a-lijst Koksijde)

het klein geluk

2006-08-25T07:04:00.000-07:00

Al eens één of andere column gelezen in de krant? De Saterdag van Rudi Moeraert bijvoorbeeld in Het Nieuwsblad. Die man doet het schrijven over alledaagse dingen zo eenvoudig lijken. Maar nu een leeg scherm vijandig naar me staart ben ik ook weer een illusie armer. Waar moet ik het in hemelsnaam over hebben de komende weken?
Over mezelf? neeh… de grote lijnen vind je terug op de site en de rest is hier nu niet van belang. Misschien is het interessanter om het over die kleine dingen te hebben die het leven zo interessant maken. Laten we ze de kleine gelukjes noemen: uitwaaien op een leeg strand, een terrasje in de zon met vrienden, onverwacht een aangenaam gesprek met onbekenden op de trein,… Je weet ongetwijfeld wat ik bedoel.
Iemand schreef ooit dat als het grote geluk onhaalbaar blijkt je zoveel mogelijk kleine gelukjes bij mekaar moet sparen. Dat is waar ik wil voor gaan: ik hoef geen grote beloften die dan toch onhaalbaar blijken, het zit hem voor mij in de kleine alledaagse dingen.

Lieslotte Wackenier (16de plaats sp.a-lijst Koksijde)

Zondag was weer een prachtige dag in Koksijde...

2006-08-24T02:14:00.000-07:00

Nu ik semi-afgestudeerd ben, allé nu ik tot de werkmensen behoor, spendeer ik meer en meer tijd in Koksijde. Tot vorig jaar was Koksijde meer een weekendverblijf waar ik slaap moest inhalen van een hele week Gent, naar de Krachtbal vliegen, uitgaan met de vrienden van in Koksijde, een vergadering hier en eentje daar en dan terug de trein op naar Gent. Het was altijd spurten en vliegen, maar tegenwoordig pak ik mijn tijd. Mijn Gent-tijd is voorbij en verblijf steeds meer in Koksijde.

Vorige zondag was voor mij een dag waarop ik weer besefte dat Koksijde mij zo nauw aan het hart ligt.
We hadden met enkele vrienden afgesproken om naar de finale van de Ladies Trophy te gaan kijken. We zaten op de tribune in de stralende zon. Op een bepaald moment passeerden grijze wolken bijna het tennisveld, waardoor de vrees groot was dat gedaan was met de finale, maar wonder boven wonder bleef alles droog en als toemaatje won de Belgische dan nog de finale. Wij allen euforisch, trots op de Belgische winst, trots dat Koksijde zoiets organiseert.

Wat aan het keuvelen op het terras en we horen dat er iets te doen is in Sint-Idesbald. Kwestie van onder de mensen te zijn en nieuwsgierig naar wat dat evenement dan wel was in Sint-Idesbald, begaven we ons die richting. Toegekomen op het plein, werden ons krantjes in de handen geduwd met liedjesteksten, we zaten op “Sint-Idesbald zingt”…en gezongen hebben we… maandag was ik zeer stil op mijn werk en dat zijn ze niet van mijn gewoon ;-). Het was echt buitengewoon plezant… veel mensen van groot-Koksijde waren er aanwezig, overal een praatje maken terwijl je aan het dansen of zingen bent, ‘tis eens iets anders op een zondagavond. Daarna stond Sint-Idesbald letterlijk in Vuur en Vlam want zo noemde het evenement. Er kwamen vuurspuwers en dergelijke meer aan te pas. En deze schitterende avond werd afgesloten met een mooi en niet alledaags vuurwerk. Wat blijven plakken op de terrasjes daar maar dan was echt tijd om naar huis te gaan want zoals ik al zei ben ik nu een werkmens…

Rosaline Mouton (2de plaats sp.a-lijst Koksijde)

De vierdaagse zoals u het nog nooit meemaakte...

2006-08-24T02:05:00.000-07:00

Woensdag 23 augustus 2006

Oef, met een harde kop uit mijn bed om 6u30.
Gisterenavond naar de opening van de vierdaagse van de IJzer geweest.
Na de officiële formaliteiten en een babbeltje met de minister van Landsverdediging Andréke Flahaut, mijn buikje gevuld met paella klaargemaakt door de “ Orde van de Paardenvissers”.
De portie van mijn echtgenote nog helpen opeten, een zakkertje en dan met een volle maag naar de bedstee want de klok sloeg al 1 uur.
Vlug een douche genomen en dan mijn doosje Nivea opgezocht want mijn voeten zijn het niet gewoon om kilometers af te haspelen.
Gisteren afgesproken met Jef en Rik die ook op onze SP.a-lijst prijken om er eens hard tegenaan te gaan vandaag.
Om 8u30 zet de meute zich in beweging onder het goedkeurend oog van Andréke en Elsje Elewaut. Beiden in een oude “Willy”-jeep waarbij dient gezegd dat Andréke drievierden van de jeep voor zijn rekening nam. Elsje ziet er goed uit, volgens Rik zelfs beter dan vroeger .
Gezwind vlogen de eerste kilometers voorbij. Na een klein uurtje passeerden we aan de 5-km paal. Dat zag er goed uit. De “ Hoge Blekker” was een kolfje naar mijn hand want ik ben altijd een goed "klimmer" geweest.
Na 7 km stonden we plots stil: filevorming aan de gemeenteschool van Koksijde. De organisatie had de trip met zijn twee verkend, maar wij waren met meer dan vijfduizend. Eén voor één glipten we door nauwe paadjes en blubberzand.Het ging traag, tergend traag. Kwam daarbij nog het vervelend feit dat er een hond in mijn rug zat te keffen. "Ambetant mormel", dacht ik bij mezelf, maar toen plots de TV het hondje filmde werd mijn glimlach steeds breder.
Na de plotse opstopping ging het tempo weer de hoogte in. Odette, de vrouw van Jef had ondertussen de nodige bevoorrading aan de rand van de weg gezet in de vorm van een ferme kwak Calvados.
De 10 km-paal was in zicht toen een tweede vernauwing in de Fluithoekweg het tempo opnieuw deed slinken.
In het dorp kregen we controle: een militair van dienst gaf ons nieuwe energie : een gebrekkig werkend computerdoosje stuurde een rode lichtstraal op mijn borst. We moesten efkes wachten op Rik want de bestraling vlotte niet( waarschijnlijk door zijn dik borsthaar).
Na een lange rechte lijn naast het vliegveld werd er halt gehouden aan de nieuwe brug van Wulpen alwaar de “Rode Duivels” een bierstand hadden opgezet. Hier konden we niet weerstaan aan een lekker biertje. Ambiance zat op de tonen van Frans Bauer en Laura Lynn.
Rik gaf de aanzet voor de laatste kilometers want Moeder Magda had een paardenbiefstuk gekocht om terug op zijn positieven te komen.
Na vier uur bereikten we de aankomst: niemand had blaren, iedereen tevreden met zijn prestatie.
Ondertussen bij mezelf reeds uitgerekend : 2 kg minder en veel suikers verbrand.
Op het binnenplein van het estaminet “De Peerdevisser” vloeiden de Leffes met een euforisch gevoel in mijn keel.
We did it!
Thuisgekomen vlug de weegschaal op: geen gram kwijt!
Een gevoel van onmacht maakte zich van mij meester.
Ik haat die 16 km! Volgend jaar even die 32 km proberen misschien ?
Neen Ivan, zet je maar vlug aan de computer en concentreer je op de verkiezingen!

Gastblogger Ivan Vancayseele (lijsttrekker)

Two hours in the life of ...Koksijde-Brussel

2006-08-23T05:09:00.000-07:00

Zoals zovele Koksijdse pendelaars neem ik regelmatig de trein naar Brussel. U kent het procédé waarschijnlijk wel:
05.52u - de auto/fiets parkeren in de buurt van het charmant stationsgebouw waarbij de laatste bierdampen ontsnappen langs de raamgleuven van café 'Het Locomotiefke'. Nog even de radio beluisteren.
06.00u - het belsignaal valt ons gehoorstelsel (en woonomgeving) met een beenmergdoorklievend gerinkel aan. Tijd om op het perron te wachten tot de trein voor je voeten stopt.
06.02u - Elke dag hoop ik een nieuwe met airco voorziene spoormachine te kunnen binnenstappen. Elke keer word ik ontgoocheld. Alweer een afgedankt treinstel dat niet meer op een andere lijn wordt gebruikt. Nu zoeken naar een plaatsje in de wagon waar ik altijd zit. De 'habitué(e)s' begroeten. Nu mij zo goed mogelijk in slaappositie nestelen. Toch nog het abonnement op een zichtbare plaats houden, want ik wil niet gewekt worden door de conducteur. Allez, tot binnen 1.45u tot we in Brussel zijn.
06.07u - "Goedemorgen dames en heren, u bevindt zich op de trein met bestemming Landen. De eerstvolgende haltes zijn Diksmuide, Kortemark, Lichtervelde, Tielt, Deinze, De Pinte, Gent-St.-Pieters, Brussel-Zuid, Brussel-Centraal en Brussel-Noord. Het treinpersoneel wenst u alvast een aangename reis." Vooruit, dat hebben we nu ook weer gehad. Nu slapen graag.
06.16u: "Dames en heren, we komen aan in Diksmuide, station Diksmuide." (binnenmondse vloek)
06.23u: Ik voel iets op mijn schouder. Ik kijk op, staat toch wel niet de conducteur voor mijn neus. "Vervoersbewijs alsjeblieft." Ik kan het niet geloven. "Euh, die ligt daar meneer. Had u die niet gezien?". "Neen, je moet die zelf tonen aan mij!" Maar niets geantwoord want ik ken die tiepen met lange tenen. Zo lopen er ook wat rond bij de flikken. Het kan mij allemaal niet schelen, ik wil verdomme slapen.
06.26u-06.42u-06.48u-06.57u-07.05u - het zal u niet verbazen dat bij ieder van voornoemde tijdstippen er een mededeling door de krakende wagonboxen weergalmde beginnend met "Dames en heren, we komen aan in ..."
07.10u - Vertrek uit Gent. Het zal nu wel zeker 40 minuten stil zijn tot we in Brussel zijn. Eindelijk slaap.
07.18u - Heb plots het gevoel dat mijn hoofd van mijn lichaam afrolt. Open de ogen, alles zit nog op zijn plaats. Ik heb enkel last van het veelvoorkomend hoofdrolslaapgedrag zoals dat bij vele pendelaars voorkomt. Dit gedrag vertaalt zich door in een diepe rechtopzittende slaap het hoofd te voelen rollen naar een kant van het lichaam langs de schouders heen tot adamsappelhoogte waarbij de patiënt wakker wordt door het gewicht van het voorovergebogen hoofd. Altijd grappig om mensen zo te zien ontwaken. Minder geestig als je zelf in zo'n situatie verzeilt. (Zeker wanneer er een knappe vrouw voor je zit).
07.25u - Schiet wakker. En schrik. Een vrouwelijke conducteur staat voor mijn neus en stelt mij met licht Gentse tongval de vraag of ik mijn vervoersbewijs wil tonen. "Ja maar, die heb ik al aan uw collega getoond", stamel ik nog half 'bollewaorde' (vertaling naar het Nederlands: slaapdronken). "Dat kan best zijn", bijt ze me terug, "maar ik wil het nu zien."
07.27u - toch nog proberen even mijn ogen toe te krijgen.
07.44u - "Dames en heren, we komen aan in Brussel. Deze trein stopt in Brussel-Zuid, Brussel-Centraal en Brussel-Noord. Mesdames et messieurs, nous arrivons à Bruxelles. Ce train s' arrête à la gare de Bruxelles-Midi, Bruxelles-Centrale et Bruxelles-Nord."
07.48u - mijn slaperige ogen veroorzaken een beginnende hoofdpijn in mijn oogkassen wanneer ik het perron van Brussel-Zuid betreed. De scherpe zonnestralen doorboren mijn pupillen. Een verwarde en panikerende Japanse toeristenbende stormt op mij af met de vraag hoe het komt dat ze in Brussel-Zuid beland zijn terwijl ze in Centraal moesten zijn. En dit terwijl de conducteur duidelijk had afgeroepen "Bruxelles-Midi". Na 5 minuten krijg ik hen uitgelegd dat er wel degelijk een verschil is tussen de twee haltes maar dat ze zeker niet moesten panikeren en de volgende trein richting Centraal konden nemen. Toch besloten ze een klacht in te dienen wegens verwarde informatieverspreiding. Ik heb hen het gsmnummer gegeven van NMBS-baas (en mijn oude kabinetschef) Jannie Haek. Aan hun gezichten te zien was hij niet zo opgezet met matinale kwebbelende Japanners.
07.58u - En dan vraagt een mens zich af waarom hij/zij koffie drinkt.

wordt vervolgd...
PS: aan alle Koksijdse pendelaars, respect!
PS2: aan mijn moeder, Jacqueline Del Savio (26ste op sp.a-lijst), die dit haar hele carrière heeft gedaan, extra respect!

Laurent Winnock
3de plaats sp.a-lijst Koksijde

Schilderen

2006-08-21T13:15:00.000-07:00

Reeds vroeg uit de veren, want mijn vakantiejob is nog steeds niet ten einde. Nog tot 31 augustus ben ik elke weekdag actief als schilder voor de Veurnse Bouwmaatschappij. De werkdag startte reeds om 7u30. Gelukkig moest ik niet ver, de straat waar we actief zijn ligt namelijk vlak naast de mijne. Nog met de slapers in de ogen arriveerde ik in Bloemenstraat te Koksijde en aldaar stond mijn bevallige collega Vera Maes me reeds op te wachten. Het werk vlotte wel aangenaam, deurtjes en raampjes afschuren, beetje ontvetten met white spirit en dan een laagje olie eroverheen.
De middag naderde en het was tijd voor onze lunch. Een lieve dame schonk ons nog een tas soep in en reeds was de namidag daar. Deze was nog geen uur oud en de hemelsluizen openden zich. Raar weertje hebben we deze zomer, die aprilse grillen vallen echt wel laat. Soit, buiten werken was er niet meer bij, zodat we ons dienden te verplaatsen naar de nieuwe appartementen aan het Hegerplein, tegenover de Moviemax. Daar moeten nog enkele schilderwerkjes afgewerkt worden. Terwijl Vera de muren van witte kleur voorzag, gaf ik nog enkele ramen van deuren een bruin kleurtje. Na onze pauze werkten we nog even door tot iets na vijven en de werkdag zat er alweer op.
Na een korte, maar kletsnatte rit huiswaarts zocht ik de douche op en nuttigde mijn avondmaal. Een worstje geflankeerd door enkele aardappeltjes en een klodder appelmoes. Tijdens het verteren van dit alles checkte ik vlug eens mijn mail en chatte wat met menig vriend. Wat ik vanavond doe? Nog even de televisie raadplegen en er dan vroeg onder, want aan schilderwerken schijnt geen einde te komen.

Niek Deblieck
17de plaats sp.a-lijst Koksijde

2006-07-09T06:20:00.000-07:00

De Klaprozen: Laat ons groeien...

Welkom op de weblog van 'De Klaprozen'. Wij zijn de vijf -31-jarigen op de sp.a-lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2006 in Koksijde, Oostduinkerke, Sint-Idesbald en Wulpen.

Wie zijn we?

Rosaline Mouton (voorste rij rechts): 2de plaats op de sp.a-lijst Koksijde

Als voorzitter van Animo, de sp.a jongeren van Bachten de Kupe heeft ze al heel wat jongeren warm kunnen maken om in de politiek te stappen. Haar sociale bewogenheid heeft ze meer dan bewezen als actief vrijwilliger in het jeugdatelier Tandem, in het jeugdhuis Joc de Pit en als hoofdmonitor in de speelpleinwerking van Koksijde. Van studeren krijgt Rosaline nooit genoeg, het typeert haar wil van gedrevenheid: als licentiaat in de rechten, studeert ze dit jaar af als licentiaat in het notariaat. Rosaline is 24 jaar en woont in Oostduinkerke.

Laurent Winnock (voorste rij links): 3de plaats op de sp.a-lijst Koksijde

Als 28-jarige heeft hij al aardig wat politieke watertjes doorzwommen. In 2000 was hij al kandidaat op onze sp.a-lijst, en sindsdien heeft de politieke microbe hem niet meer losgelaten. Na een loopbaan bij minister Johan Vande Lanotte, werkt hij momenteel als perswoordvoerder bij minister van Pensioenen en Leefmilieu Bruno Tobback. Dat hij van wanten weet, heeft hij bewezen als nationaal voorzitter Animo SP.a-jongeren. In enkele jaren tijd heeft hij de sp.a jongeren een nieuw elan gegeven en heeft hij heel wat jongeren kunnen mobiliseren voor de sp.a. Laurent is tevens gewezen voorzitter SP.a-jongeren Koksijde, hij geeft les in “Netwerking en Lobbying” aan de Hogeschool West-Vlaanderen, is oud-preses studentenclub AIDA, oud-strandredder van Oostduinkerke en vooral voetbalspeler bij, let op de kleur, Rode Duivels van Wulpen.

Tom Quirynen: (achterste rij links): 9de plaats sp.a-lijst Koksijde

Tom is als gewezen scoutsleider van Casa Oostduinkerke wel voorbestemd geweest om met jongeren een blijf te weten. Als agogisch medewerker van de gemeentelijke jeugddienst en verantwoordelijk voor de werking van het jeugdhuis de Pit en het muziekinitiatief de Muze, heeft hij bewezen heel wat organisatorisch talent te hebben. Zijn kracht om jongeren warm te maken voor een zinnig vrije tijdsaanbod, maakt van hem een voorbeeld voor vele jongeren. Zijn sociale ingesteldheid maakt van onze 30-jarige Tom een uitstekende aanwinst voor de spa.lijst.

Zijn favoriete vrije tijdsbesteding is natuurexploitatie, studie van religie en culturen, snow- en skateboarden. Het meest leeft Tom zich uit als presentator van het muziekfestival Soulfire. Burgerschap is voor hem geen loos woord. Bewust van zijn betrokkenheid stelt Tom zich kandidaat om verandering te brengen waar nodig. Bewust en betrokken: kies 9 voor werk aan de winkel

Niek Deblieck: ( achterste rij midden): 17de plaats sp.a-lijst Koksijde

Niek is onze 19-jarige benjamin van de ploeg. We zijn bijzonder fier om met Niek een harde werker, als bestuurslid van de sp.a jongeren Animo in onze groep te hebben. De ervaring die hij daar opdeed en de vele contacten met jongeren zullen hem zeker helpen in zijn verdere politiek loopbaan. Niek studeert momenteel in Gent, waar hij zijn 1ste jaar in Economie afrondt. Hij was ook actief als scheidsrechter op talloze West-Vlaamse voetbalvelden.

Lieslotte Wackenier: (achterste rij rechts): 16de plaats sp.a-lijst Koksijde

Met Lieslotte hebben we nog een dame met visie in huis. Opgegroeid in een gezin waar respect voor onze natuur dagelijkse kost is, behaalde ze dan ook zonder moeite haar diploma als bio-ingenieur in het land-en bosbeheer. Dankzij haar aanvullende opleiding in de ruimtelijke planning, weet ze dan ook als geen ander het evenwicht te zoeken in hoe we ons milieu en onze ruimtelijke ordening moeten aanpakken. Lieslotte was een tijdje werkzaam als stedenbouwkundig ambtenaar van de stad Veurne. Nu zoekt ze nieuwe horizonten op als stafmedewerker mobiliteit op het kabinet van minister van Mobiliteit Katleen Van Brempt.

Waarom kozen wij voor klaprozen als symbool voor onze campagne?

Klaprozen zijn vooreerst prachtige rode bloemen die zich helemaal openstrekken in volle bloei. Dit is hoe wij ons op het politiek toneel voortbewegen voor de Koksijdenaars. Ook de symbolische waarde van de klaprozen als de 'wild poppies' uit WOI dragen wij in ons hart. Maar vooral: wij willen als jongeren 'klappen' met de mensen over hun problemen en vragen, over hun dromen en wensen voor een beter Koksijde, Oostduinkerke, Sint-Idesbald en Wulpen.

Wij zullen u bijna dagelijks via dit digitaal dagboek laten meegenieten met nieuwtjes over onze campagne. U zal merken dat op de foto nog vele klaprozen moeten openbloeien. Hou ons dus in de gaten. En laat ons groeien...

Veel leesgenot,

Laurent, Rosaline, Tom, Niek en Lieslotte a.k.a. De Klaprozen.